Onze blogs

Op verschillende media publiceren we nu en dan een blog. Hier de hebben we ze allemaal bij elkaar verzameld


Facebook "Amsterdam groep" 12-02-2019

 

Herdenken op de Dam

 

Behalve het Monument op de Dam is er nog een plek op de Dam die herinnert aan oorlogsslachtoffers. Formeel mogen we ze niet zo aanduiden, want deze vielen net na de oorlog.
Op 7 mei 1945 was het druk op de Dam. De oorlog was voorbij en de mensen vierden de vrijheid na 5 jaar van onderdrukking en ellende. Nu konden ze dansen op de muziek van draaiorgel "het snotneusje". Hoewel de wapenstilstand op 4 mei was getekend, waren er nog geen geallieerden in de stad en nog wel Duitse strijdkrachten die wachtten op wat er komen ging. De BS (Binnenlandse Strijdkrachten) hield een oogje in het zeil, terwijl de mensen zongen en dansten en er overal weer oranje en rood-wit-blauw was te zien.
Plotseling geschreeuw en paniek. Men hoorde schoten uit een machine geweer, er vielen mensen om en de rest probeerde te vluchten of een schuilplaats te zoeken. De schoten kwamen vanuit "De Groote Club" op de hoek van de kalverstraat, naast het koninklijk paleis. Men rende de omliggende straten in, zocht dekking achter lantaarnpalen of achter het orgeltje dat even daarvoor nog zulke vrolijke klanken had laten horen. Het schieten hield niet op en van alle kanten riepen de gewonde slachtoffers om hulp. Pas na zo'n anderhalf uur waren er geen schoten meer te horen op de Dam. De dag die zo vrolijk was begonnen eindigde met meer dan 100 gewonden, die waren geraakt door kogels of onder de voet waren gelopen in de paniek. Ook waren er 32 doden te betreuren. De namen van deze slachtoffers zijn te vinden op 32 naamstenen die aan de noordzijde van de Dam liggen, tussen Nieuwendijk en Damrak.

 

Over deze gebeurtenis is een boek geschreven: Drama op de Dam

 

Meer informatie is te lezen op de website van Stichting Memorial voor Damslachtoffers 7 mei 1945


Op LinkedIn 14-01-2019

 

Wereld van verschil?

 

Misschien hebben jullie het meegekregen, maar ik ga me ook op een hele andere markt richten. Althans, zo kan het sommigen voorkomen. Naast IT Proces Management ga ik ook rondleidingen, met of zonder spel, door Amsterdam geven. Van moderne snelle IT naar geschiedenis. Degenen die wel eens een ITIL cursus bij me gevolgd hebben, weten al dat het een hele logische combinatie is in mijn beleving.

 

Voor hen die nog nooit cursus bij me gevolgd hebben zal ik mijn versie hier uitleggen van de paralellen tussen het begin van de Gouden Eeuw (17e eeuw) en het hedendaagse procesmanagement. Ik vertel dit verhaal (als er ook maar even tijd voor is) bij het hoofdstuk “Knowledge Management”, in binnen- en buitenland.

 

Dit is de wat kortere (door de bocht) versie:
We gaan 450 jaar terug in de tijd. De inwoners van de Lage Landen “eren de koning van Hispanje” nog altijd. Toch komen daar steeds meer barsten in. Onder invloed van het geloof en geld komen de mensen in opstand tegen die verre koning. Een ware revolutie die 80 jaar zal duren.

 

In 1578 besluit Amsterdam eindelijk ook de zijde van de opstand te kiezen. De kant van de Spanjaarden werd steeds slechter voor de handel. Dat ondervonden de kooplui in het zuiden van de Nederlanden aan den lijve. De Spaanse Furie daar deed veel van hen vluchten, uit met name Antwerpen. In de jaren voor de opstand was dit juist het middelpunt geweest van de West Europese handel. Door de oorlog en de blokkade van de Schelde door de opstandelingen was de handel daar stil komen te liggen. Vele, vooral degenen die het konden betalen, besloten te vertrekken. Een aantal van hen ging richting Amsterdam. Daar kwamen ze in een kleine, krappe stad, ommuurd door de middeleeuwse stadsmuur. Er was vooral een drukke handel van en naar de Oostzee. We brachten haring die kant op, maar veel belangrijker, er kwam veel graan mee terug, en daar was in heel Europa behoefte aan. Zo werd Amsterdam een van de belangrijkste graanmarkten van Europa; de “moedernegotie”.

 

Maar de “nieuwe” kooplui wilden meer. Ze droomden van de zeer winstgevende handel in specerijen; onder andere peper, nootmuskaat en kaneel. Probleem was echter dat Spanje (en Portugal) deze handel vast in handen hadden. De route naar de landen waar deze handel te halen was, was ook strikt staatsgeheim. De Spaanse kapiteins moesten de kaarten met hun leven bewaken. De kooplui wisten dus niet hoe die waar te verkrijgen, van de Spanjaarden konden ze dat niet meer kopen.

 

Dan de route zelf maar uitzoeken, met de kennis die er wel al was. Jan Huygens was als ‘spion’ mee geweest en had waardevolle informatie verstrekt. Er werden uiteindelijk twee expedities uitgerust. Eén onder leiding van Willem Barentsz en één onder het gezag van Cornelis de Houtman. Willem Barentsz dacht er via het noorden te kunnen komen, om zo een confrontatie met de Spanjaarden te voorkomen. Cornelis de Houtman volgde de informatie die voor handen was en hoopte de Spanjaarden te kunnen omzeilen.

 

Via het noorden was achteraf toch niet zo’n goed plan. De gehoopte doorgang door het ijs was er niet, die was jaarrond bevroren. Tot overmaat van ramp bleven de schepen steken en ze moesten overwinteren op Nova Zembla. Uiteindelijk heeft de tocht zelfs het leven gekost van Willem Barentsz. Er kwamen slechts 12 bemanningsleden weer terug in Nederland.

 

Het verging Cornelis de Houtman beter. Ook dit was geen pleziertocht, met ziektes, koppensnellers en vele ruzies onderweg, er gingen 249 mee en er kwamen slechts 87 terug. De bestemming werd wel gehaald en De Houtman kwam met wat handelswaar terug in Amsterdam. Overigens lang niet genoeg om winstgevend te zijn.

 

De beide expedities kwamen terug in 1597. In deze tijd leefde er ook een drukker in Amsterdam met visie. Deze drukker bemachtigde de scheepsjournalen van beide expedities (Gerrit de Veer had de reis naar het noorden beschreven). De drukker gaf de boeken uit en iedereen kon het kopen en lezen. Naast dat dit goede verhalen waren, en nog steeds zijn, was het ook een rijke bron aan informatie. Zo kon iedereen lezen dat via het noorden geen goed plan was en was de weg naar het zuiden goed beschreven. Met deze informatie in handen konden de kooplui met elkaar nieuwe schepen laten bouwen en een tweede expeditie die kant op laten gaan. Deze was wel winstgevend en daarna wilde iedereen wel mee doen in deze handel. Dat kon in de vorm van aandelen die men kon kopen in de schepen. Deze aandelen waren zo gewild dat die ook weer verhandeld werden, het begin van de aandelen handel.

 

De oorlog was ver weg, de handel ging steeds beter en dit trok steeds meer mensen aan. Amsterdam  moest uitbreiden, de grachten werden gegraven en de Jordaan werd gebouwd voor de wat minder vermogenden en arbeiders die nodig waren in de snel groeiende economie. De enorme groei en welvaart bracht ook de bloei van de kunst en wetenschap met zich mee, de Hollandse Gouden Eeuw.

 

Wat is nu de moraal van dit verhaal en wat heeft dit te maken met proces management? Het doel van het proces Knowledge Management is “het delen van kennis om zo de juiste keuzes te kunnen maken”. Niets nieuws dus, want dat was precies wat er gebeurde aan de vooravond van de Gouden Eeuw. Door het delen van de kennis konden de kooplui de juiste keuzes maken en Amsterdam en heel Nederland maken tot een van de machtigste staten van die tijd.

De conclusie: “Kennis is macht, kennis delen is kracht.”

 

Zou je meer verhalen willen horen dan nodig ik jou, en je collega's, graag uit om met ons mee te lopen door de oude straten van de via Inside Amsterdam Tours. Uiteraard ben ik ook nog beschikbaar voor ITIL Trainingen of process management consultancy.